Een gesmaakte poëzieavond

31-01-08

N.a.v. gedichtendag organiseerden CC De Adelberg en de bib een poëzieavond.  In het stemmige decor van het Burgemeestershuis presenteerde de Lommelse actrice Carolien Klessens de verschillende onderdelen aan mekaar en bracht ook enkele gedichten naar voor.  

Er was het wondermooie optreden van Jazz in Verse.  Zangeres Silvie Moors en contrabassist Ben Faes zorgden voor een geslaagd huwelijk tussen muziek en poëzie, met gedichten van o.a. Toon Tellegen, Joke Van Leeuwen, enz…

En er was de prijsuitreiking van de poëziewedstrijd.  Evie Lommers kaapte de eerste prijs weg, Ann Swinnen werd tweede en Daniëlle Dirckx derde.  Een dikke proficiat, ook aan de andere deelnemers.  Hier vind je de foto’s van de poëzieavond.

De winnende gedichten:

Hamlet 

Ik sta in twijfel op de richel der wereld.
Beneden slalomt licht tussen leven door en tijd
heen,
Sleept zich voort, eeuwig voort
Om zichzelf in het gat te storten,
In de duisternis aan mijn voeten.
Een gulzig gat een diepte die lonkt
Een bodem fonkelend van onzichtbaarheid
Een slurpende mond die opent slokt en slikt
Die nooit voldaan de lippen likt
En spint met trillende armen uitgestrekt
                      Vallend, vallend!
Vergeten en verloren
Lief en lijf en leden schokken in een greep
Wentelen en keren
Woelen en veren
Reiken naar het licht, het licht!
Het duister baart magisch machinaal licht na licht,
Dat om zich over tijd en ruimte uit te storten
Zichzelf uit het niets ophijst (of –eist) en
Steeds hoger, steeds verder slingert, kronkelt en
zwiert.
Ik sta in twijfel op de richel der wereld.

(Evie Lommers)

Alleen

De hond blaft onrustig
alsof hij iets zeggen wil
de wilg lijkt nog meer betreurd
de brievenbus… lijkt zwanger
het gras verschroeid, verkleurd
de rolluiken blijven slapend hangen
geen fiets die belt, geen auto
niets
de deur draait niet meer open
de deur slaat niet meer dicht
de brievenbus blijft zwanger
ik raap een krant op, die
verstoten op de aarde belandde
je bent gegaan
weg uit mijn gezichtsveld
je onbereikbaarheid is onvergeeflijk

(Ann Swinnen)

De sleutel

Je laat me gaan,
waar ik anders niet kan komen.
Je laat me binnen,
waar ik anders niet kan gaan.
Je laat me tot bij de mooiste plekken,
waar ik me veilig voel, niet alleen.
Je laat me tot bij de fijnste mensen,
waar ik me geborgen voel, niet vreemd.
Je opent de deuren die niet dicht mogen gaan.
Open ze en laat ze zo staan.
Ze zijn de deuren tot mijn geluk,
de deuren tot mijn bestaan.
Je bent de sleutel van mijn hart,
waar ik niet komen kon, zal ik nu gaan.

(Daniëlle Dirckx)